Meyve Tabağındaki Dram

Şu özenle hazırlanan meyve tabaklarında bile adalet yok gibi…

Bir heves alırsın önüne, iştahla yemeye başlarsın. En sona bırakılan meyve ya buruk çıkar ya da sandığın kadar tatlı değildir.

İnsan, bir ihtimali en sona sakladığında ufak bir pazarlık yapar hayatla: “Sabredeceğim, karşılığında en güzeliyle ödüllendirileceğim.” Ama çoğu zaman hayat, bizim içten pazarlığımızı umursamaz. En azından meyve tabaklarında…

Bir çileği tabakta en sona saklarsın; kıpkırmızı, parlak. Dışarıdan güzeldir, fakat bazen o çilek, içi geçmiş, suyu kaçmış ya da sadece… ekşi çıkar.

Her lokmanın tadı farklı olabilir ama tabağın tamamı, tek bir meyvenin bıraktığı tatla hatırlanır bazen.

Belki de unutuyoruz ama...

Sonlar hep şaibelidir.