İleri/Geri Sarılmış Günlükler
Vedalar bazen kapı aralığından değil, zamandan sızar. Bugün, seni uğurladıktan sonra eve döndüm. Oysa henüz bana geri gelmemiştin. Zaman yine bana tuhaf bir şaka yapıyor: Dakikalar ileri sarılmış, anılar ise çoktan kaydedilmiş. Henüz yaşanmamış bir dünün tozunu siliyorum raflardan. Takvimlerde bir sayfa, zihnimde bir anı gibi duruyor, geleceğin kiriyle lekelenmiş.
Zarfın İçinde
(Gönderildiği yer: Tahta gıcırtısı — Damga: Örümcek Ağı) Sevgili Bir Zamanlar Burada Olan, Sana bu mektubu çoktan terk edilmiş bir evden yazıyorum. Şu an içinde kimsenin yaşamadığı, ama hiçbir şeyin unutulmadığı bir yerden. Pencereleri kırık. Kapısı aralık. Örümcekler anıların üzerinde sallanmış. Duvarlarda çivi izleri. Hiçbir tablo asılı değil artık. Zemin gıcırdıyor,
Zarfın İçinde
(Gönderildiği yer: Işık Sızdıran Bir Çekmece — Damga: Negatifler Ülkesi) Sevgili Beni Görmeyen, Bu mektup sana, hiçbir albümde bulunmayan bir fotoğrafın içinden geliyor. Ne bir deklanşör sesi duydun o an, ne de bir flaş patladı. Ama o ânın karesi, yıllardır zihninin duvarında asılı… Ben buradan seni görüyorum… Görünürde sıradan bir akşamüstü.
Zarfın İçinde
(Gönderildiği yer: Zamanın arka bahçesi — Damga: Hafızanın küf kokusu) Sevgili Beni Hâlâ Hatırlayan, Bu mektup sana, çoktan gittiğim bir yerden geliyor. Adresi bilmiyorsun. O yüzden cevap beklemiyorum. Ama yine de yazıyorum. Sen hâlâ oradasın, biliyorum. O mutfakta, kahve makinesinin başında. Saatin tik taklarını dinliyorsun, ama hiçbiri artık sana doğru saati
Zarfın İçinde
(Gönderildiği yer: Raptiyelenmemiş bir duvar takvimi — Damga: Bir Nefes) Sevgili Ben, Bu mektup sana, henüz takvimlere düşmemiş bir günden geliyor. Adını koyamadığın, üzerine not düşemediğin, “bugün mü, yarın mı” diye tereddüt ettiğin o ince aralıktan. Sayfasını henüz çevirmediğin bir ajandanın kıyısından, alnındaki çizgilere varan bir nefeslik yol açıyor. Masanda bir
İç Sahne
Bir fotoğraf karesinde rastlasak birbirimize, daha kalıcı olmaz mıydı ilk anımız?
Perdeler
Karşımda biri var Öylece oturduğum Sorun neydi dese Susmaktan yorulduğum Yanımda biri var Öylece sokulduğum Bitti artık dese Başlamaktan korktuğum İçimde biri var Öylece unuttuğum Hep buradaydım dese... Adını bilmiyorum
Perdeler
Bir ses duyarsın içeriden Gidip bir bakasın gelir. Korkarsın da bir yandan - Tehlikeli olabilir. Kayıtsız da kalamazsın Merak işte… Düştüyse içine... Yavaş yavaş kemirir. Bir cesaret açarsan Ardına dek kapıyı, Bir bakmışsın dibinden Yeni bir yol belirir. Ve sen; Hiç olmadığın kadar hafif, Yürürsün bilinmez bir yolda Parmak izin silinir.
Perdeler
Hayat bu ya Öyle densiz bir oyunsa Gülerken ağlayacak, Ağlarken güleceksin sen de ona. Gün batımlarında doğacak, Ay doğumlarında batacaksın Rengârenk çığlıklarla. Aramazken bulacaksın, Bulamadığında arayacaksın. Tekrar düşeceksin yollara. Bir kedi tırmığında Bileceksin sınırı; Bir kuş uçuşunda Düşeceksin boşluklara. Yükselirken alçalacak, Alçaldığında yaklaşacaksın Körüklü katmanlarına. Lime lime açacaksın Per-de-
Perdeler
Yazan kalem Ulaşan dil Sözcüklerin Ötesine Harfler Elçi Al-fa-be-si A’dan Z’ye AZ Ötesi ÖZ
İç Sahne
Sevgili Sol anahtarı; Açamadığın bir kapı var mı? Yok… Sanmıyorum.
Perdeler
Bir gününün kıyısına bi yaklaşsam, Ertesilerin de olurdum belki Ah! bu bir ihtimal bana Bi gün yüzü göstermedi Sevgili.