Alt Metinler
İtiraf ediyorum: Eğer kupayı çok seviyorsam, sapı kırılsa da atamıyorum. Diğer sağlam kupaların arasında, o sapı kırık kupa hâlâ güzel görünüyor gözüme. Sadece artık daha dikkatli tutmam gerekiyor onu, avuçlarımın içinde. Sabah sessizliklerimize eşlik eden, bir düşün ortasında elimizi ısıtan, sadece bizim bildiğimiz anlara tanıklık eden kupalar… Hepsinin ayrı bir
Alt Metinler
Şu özenle hazırlanan meyve tabaklarında bile adalet yok gibi… Bir heves alırsın önüne, iştahla yemeye başlarsın. En sona bırakılan meyve ya buruk çıkar ya da sandığın kadar tatlı değildir. İnsan, bir ihtimali en sona sakladığında ufak bir pazarlık yapar hayatla: “Sabredeceğim, karşılığında en güzeliyle ödüllendirileceğim.” Ama çoğu zaman hayat, bizim
Alt Metinler
Evrenin sonsuzluğunda bile kaybolmayan çoraplar, çamaşır makinesinde sırra kadem basıyor. Aşk gibi: Giren iki, çıkan bir. Yine aynı senaryo. Makineyi açtım, içi dolu. Ama sonu? Eksik bir çorap. Makineler canlıysa — ki bazen öyle hissediyorum — çorap yediklerinden şüphem yok. Üstelik bunu büyük bir keyifle yaptıkları kesin gibi. Ev işleri içinde çorap
Alt Metinler
Gece. Işıklar kapalı. Beden yorgun. Zihin… hâlâ koşuyor. Başımı yastığa koyuyorum. Sıcak. Bir sağa dönüyorum, bir sola... Olmuyor. Çeviriyorum yastığı. Soğuk tarafını istiyorum. Çok sürmüyor ısınması. Tekrar çeviriyorum. Önceki kadar sıcak değil. Yetmiyor. Bu kez de yorgandan uzak kalmayı başarmış bir köşe buluyorum. Tenime bir soğukluk daha değiyor. Bir temas.
Alt Metinler
Apartmanın önünde belediye işçileri bir yeri kazıyor. Öyle sabırlılar ki… Sanki toprağın altından bir hazine çıkacakmış gibi, usul usul iniyorlar aşağıya. Her bir kürek daha da derinine iniyor toprağın. Toz duman oluyor her yer. Terli seslenişler havada uçuşuyor. Altını üstüne getiriyorlar toprağın hep beraber. İnsan da böyle değil mi? Bir
Alt Metinler
Kabul edelim... Beklemeyi pek sevmiyoruz. Bir çay demleyelim diyoruz... Elimiz çayda, aklımız ise başka sularda... Bir insan ne yapar bekleme sırasında? Telefonu eline alır. Evde dolanır. Pencereyi açar, dışarı bakar. Bir kapıdan girip diğerinden çıkan düşüncelerini kovalar. Çay demlenene kadar yeni bir sohbet açılmaz. Zaten kimse de (dışından) konuşmaz. Çaydanlık